Spyrsmål — til ettertanke, kanskje?

Hadde me greidd oss med tvo trafikkreglar?

1. Køyr på høgre sida av vegen.
2. Vis aktsemd.

Ingen fartsskilt, men helder skilt som t.d. varslar endra vegstandard, tettbygd strok, osb.

—I morgon tidleg kjem ein fjern slektning og inviterer deg med til middag.
—Han bur på planeten Snavron i den interstelletare galaksen Plufrit.
—Turen dit tek berre tvo timar. Men det vil ganga fjortan år fyrr du er heime att.
—Hev du noko du skulde ha ordna fyr du reiser, eller er alt bra som det er?

—Desse Islám–folki kallar oss fyr vantru hundar. Då kann vel me fenga lov til å kalla deim fyr truande griser? Grisen skulde no vera eit like gjævt dyr som hunden, veit eg.
—Huff — nei, no blir dei vel sure og byrjar å uffa og akka seg og blir såre både her og der: kanskje skal me laga ein fin teikning av denne Muhammedprofeten deira fyr å blidgjera deim att?
—Kvat?? Hjelpte ikkje det helder segjer du? Nei — då veit eg ikkje anna råd enn at dei truande griserne tek med seg pikk og pakk og reiser attende dit dei kom frå, slik at dei slepp vekk frå desse vantru hundarne.

—I Aftenposten kann me lesa:

—45 av 48 voldtektsmistenkte av utenlandsk opprinnelse

—Tenk um me kunde laga ein haug med damerobotar som kunde spasera rundt i gaterne nattestid? Med ei kraftig musefelle montert innvendig ein viss plass.
—Roboten måtte vera tung, minst 150 kilo, slik at gjerningsmannen ikkje vilde klara å bera honom med seg. Etter at musefella klappa att skulde roboten byrja spela Vikingarna utan stopp i 24 timar. Deretter kunde musefella opna seg att.

—Tykkjer du at "fargerikt fellesskap" høyrest bra ut?
—Nei, det er ikkje bra. Skal det bliva nokonlunde fredeleg her i verdi, må folk bli buande der dei er fødde! Blanding av ulike rasar og livssyn fører berre til krig og elende! ALLE som hev litt sogekunne veit dette berre so altfyr vel.
—MEN — lat oss no berre sleppa inn alle som kjem, solenge me sender ut att tvo for kvarein som kjem inn.

—Gjeng du i nedyverbakke?
—Um du tek deg ein lang fjelltur, hev du då gange like mykje uppyver som nedyver når du stig yver dørstokken att heime? Nei, du hev gange mest i nedyverbakke. Tenk deg at du budde på ein klote som var heilt paddeflat, og berre hundrad meter i diameter. Kvart einaste steg du tok der vilde vera i nedyverbakke, ikkje sant?

—Meinar du at vakthundar er tingen? Pøh! Vaktgjæser er det som skal til! Det meinte iallfall romarne i år 390 då gjæserne vekte vaktmennerne og dermed redda borgi Capitólium frå Gallarne.
—Etterpå bar dei årvisst ei gås rundt i gatorne i ein ven berestol, og dengde hundarne.

—Det stend ei fin ung gjenta utanfyr butikken her. Det kjem røyk utor andlite hennar.
—Kvat skal eg gjera — skal eg ringja etter brandvernet?

—Burde det vore skotpremie på røykjarar?
—Dei burde definitivt vore utrydda, men me fekk vel begrensa oss til å skyta deim i røvi med fuglehagl.
—Det er ein ting eg ikkje forstår: kvifor ikkje berre forby svineriet tvert? Um nokre år vilde SAMTLEGE innbyggjarar i Norìg vore takksame fyr dette. Spesielt deim som hadde fenge både betre råd og betre helse.
—Og turistarne? Me vilde sannsynlegvis fenge mange fleire: